Dram ya da suç ağırlıklı filmlerin, göreceli mizah anlayışı içermesi kara komedi türünü doğurmuştur. Bir başkasının acısı, korkusu, umutsuzluğu gibi olumsuz duygular üzerinden espri kaynağı yaratılır. Ki; bu da kimini güldürürken kimi için vicdansızlık olarak görülebilir. Lakin bu tür filmlerin çoğu da bir mesaj kaygısından yola çıkılarak çekilmiştir ve kullanılan yol da dikkatleri her zaman toplamaktadır. Yani kimi kızar kimi güler; ama herkes anafikre ulaşır… Ya da gülerken ağlar, ağlarken güler…

1- The Big Lebowski (1998)
Yönetmen: Coen Brothers

12- The Truman Show (1998)
Yönetmen: Peter Welr

the_truman_show_66765-1920x1200
3- Pulp Fiction (1994)
Yönetmen: Quentin Tarantino

pulp fiction4- A Fish Called Wanda (1988)
Yönetmen: Charles Crichton / John Cleese

25- Beetlejuice (1988)
Yönetmen: Tim Burton

66- Thank You for Smoking (2005)
Yönetmen: Jason Reitman

37- A Serious Man (2009)
Yönetmen: Coen Brothers

48- Vavien (2009)
Yönetmen: Taylan Kardeşler

59- Kiss Kiss Bang Bang (2005)
Yönetmen: Shane Black

610- In Bruges (2008)
Yönetmen: Martin McDonagh

7

Kaynak: sinemagunu

 

 

 

 

 

 

Yazar:

Godfather Dergi

İki aylık “sine-teori” dergisi olarak çıkan GodFather, sadece popüler sinemayla, güncel filmlerle, vizyon filmleriyle ilgilenen bir dergi değil, sinema tarihi, kült filmler, sinema akımları, yönetmenler ve ülke sinemaları gibi konuları da inceleyecek. GodFather, sinemanın yalnızca estetik ve edebi yanıyla değil; felsefi, politik, psikolojik ve sosyolojik yanıyla da ilgileniyor. Derginin amacı ve yöntemi; Sinema üzerine düşünmek ve düşündüğünü yazmak, sinemayla ilgili araştırıp incelemek ve araştırıp incelediğini yazmaktır.